Maar die is nogal onhandig om overal mee naartoe te nemen. Omdat hij te groot is voor een rugzak en er ook geen riem aan is om hem te dragen.
Tijd om mijn creativiteit aan te spreken voor zijn kerstcadeau dus.
Paraplu opmeten, een soort koker maken, hier en daar wat verstevigen en zo de paraplu had al een hoes.
Maar dan zijn we er natuurlijk nog niet: ik wil dat hij kan gedragen worden en dat we hem toe kunnen doen.
1. Een draagriem. De gespjes werden gerecupereerd van een tas die we ooit eens gratis kregen. Een draagriem werd gemaakt en bevestigd naar analogie van die gratis tas.
2. Het toedoen, dat was een specialleke. Aangezien ik al een tijdje niet buiten kan dankzij 2 amandelen (die er trouwens niet meer zijn, ha) heb ik beroep gedaan op een vriendin. Aan de telefoon wat proberen uitleggen, maar zonder stem ging dat behoorlijk slecht. De verrassing was dan ook groot dat het echt iets is geworden dat er super goed bij past, al zeg ik het zelf. Leve telepathie :-).
Ik weet niet of het jullie helpt met in te beelden hoe de hoes precies ineen zit, maar hierbij: een foto!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten